B.braun Vetcare Natriumchlor. 0,9g/100ml 10x1000ml

Doeldieren : Runderen, paarden, schapen, geiten, varkens, honden en katten

Het wordt bij alle doeldiersoorten gebruikt voor:

- een dehydratietoestand en hypovolemische toestand

- tekort aan natrium (hyponatriëmie) en chloride (hypochloremie)

- behandeling van hypochloremische alkalose

- drageroplossing voor verenigbare geneesmiddelen

- uitwendig gebruik voor wondspoeling en bevochtiging van kompressen

Elke 100 ml bevat:

Natriumchloride 0,9 g

Water voor injecties

Heldere en kleurloze oplossing, vrij van zwevende deeltjes.

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie:

Voorzichtigheid is geboden als het infuus gelijktijdig wordt toegediend met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze natriumretentie veroorzaken (bijv. corticosteroïden).

Gelijktijdige toediening van colloïden vereist een verlaging van de dosis.

Doeldiersoorten: runderen, paarden, schapen, geiten, varkens, honden en katten

Onbepaalde frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens)

risico op thrombose

Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor dit diergeneesmiddel met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: adversedrugreactions_vet@fagg-afmps.be

Niet gebruiken bij dieren met:

• hypertone dehydratie

• hypernatriëmie

• hyperchloremie

• hyperhydratie

• acidose

• syndroom met oedeem en ascites

• in gevallen waarbij natriumbeperking is geïndiceerd

1. DOSERING VOOR ELKE DIERSOORT, TOEDIENINGSWIJZEN EN

TOEDIENINGSWEGEN

Intraveneus gebruik. Topicaal gebruik voor wondspoeling en bevochtiging van kompressen.

Maximale dagdosering voor intraveneus gebruik:

De dosering moet individueel door de dierenarts worden aangepast aan de klinische toestand van het

dier.

Maximale infusiesnelheid:

In het algemeen is het aan te raden om de infusiesnelheid aan te passen aan het bestaande vochttekort.

Bij hypovolemische shock is een hogere infusiesnelheid vereist (hond: tot maximaal 100 ml/kg lichaamsgewicht/uur; kat: tot maximaal 60 ml/kg lichaamsgewicht/uur; paard, runderen, pasgeboren kalf: 50 tot 80 ml/kg lichaamsgewicht/uur). Hoewel er in de wetenschappelijke literatuur geen specifieke maximale infusiesnelheden voor kleine herkauwers en varkens worden gegeven, zijn er aanwijzingen dat de maximale snelheden die gelden voor runderen veilig kunnen worden gebruikt. Bij langdurige behandeling middels intraveneuze infusie dient normaliter niet boven de 5 tot 10 ml/kg lichaamsgewicht/uur te worden gegaan. In sommige gevallen kan het echter nodig zijn de infusiesnelheid te verhogen tot boven dit niveau.